به گزارش منابع محلی، طالبان در هرات محدودیتهای تازهای را علیه زنان و دختران این ولایت وضع کردهند. ادارهی محلی گروه طالبان در هرات، روز جمعه، ۱۵ جوزای ۱۴۰۵ تصمیم گرفت که زنانِ بدون برقع، چادرنماز و روبند، و همچنین، زنانِ دارای لباسهای مانتو و آرایشکرده را بازدداشت و زندانی کند.
در پی وضع این محدودیتها، دیروز، ۱۶ جوزا، مأموران امر به معروف و نهی از منکرِ طالبان در ولایت هرات، بهصورت گسترده در تمامی نقاط شهر آمدند تا بر پوشش زنان نظارت کنند. بهگفتهی شاهدان عینی، در همین روز، افراد این گروه، به تعداد ۲۰ خانم را از نقاط مختلف شهر هرات؛ از داخل و بیرون مرکز تجارتی «الماس شرق»، جادهی لیلامی و سایر جاها، بازداشت کردند. بهگفتهی منابع، مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان، آنها را با خشونت، ضرب و شتم و با توسل به زور، سوار موترهای نوعی فلانکوچ کرده، با خودشان بردند.
۲
درست در همان روزی که زنان هرات به جرم نپوشیدن چادرنماز و روبند، و به دلیل صورت آشکار و پوشیدن مانتو، از سوی مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان، با خشونت و ضرب و شتم، بازدداشت میشدند، سعد محسنی، رئیس موبیگروب (شبکههای تلویزیون طلوع)، در برنامهی بررسی کتابش «Radio Free Afghanistan»، در لندن، وقیحانه و بیشرمانه، ادعا کرد که مادرم به شما خواهد گفت که اگر به افغانستان بروید، وضعیت افغانستان عادی است و زنان بدون محدودیت و پوشیدن صورتشان میتوانند گشتوگذار کنند، رانندگی کنند و تفاوت چندانی با دوران جمهوریت ندارد.
این اولین باری نیست که سعد محسنی، با استفاده از تریبونهای بینالمللی، با عادیتوصیفکردن وضعیت افغانستان برای مخاطبان غربی، ادارهی طالبان را سفیدنمایی کرده و برای مقبولیت جهانی این گروه، لابیگری میکند. او سال گذشته هم در جلسهی مشابهی در لندن، همین کار را کرد و همچنان از گروه طالبان دفاع نمود.
این کار سعد محسنی، بهعنوان یک تاجر، اما با ظاهر فرهنگی و آرام، آن هم در جلسهها و برنامههای فرهنگی، مصداق مشارکت در وضع محدودیت، سرکوب و سانسور صدای زنان افغانستان است و آنها حق دارند که از او شکایت کنند.
۳
اینکه زنان افغانستان در چه وضعیتی به سر میبرند و چه محدودیتهایی فراراه آنان از سوی گروه طالبان وضع شده، هر روز رسانههای افغانستان گزارش میدهند و اینکه با وجود چنین واقعیت تلخ عینی، چرا سعد محسنی از هر تریبونی استفاده کرده، خلاف آن ادعا میکنند و سعی میورزد وضعیت افغانستان را «عادی» جلوه دهد، نیز تا حدی معلوم است. منافع تجاری و اقتصادی او در افغانستان با این گروه گره خورده و برای حفظ آنها، برای طالبان لابیگری میکنند؛ اما نباید جور منافع او را زنان افغانستان تحمل کنند.
هرچند برای زنان داخل افغانستان مقدور نیست که علیه او گامی بردارند؛ اما فعالان رسانهای، حوزهی حقوق زنان و خبرنگارانی که در کشورهای غربی به سر میبرند، میتوانند سکوت نکنند و نگذارند که روایت خلاف واقع و جانبدارانهی سعد محسنی، تنها روایت از وضعیت زنان افغانستان و برخورد گروه طالبان با آنها، باشد. چون آنها با وضعیت هردو جامعه آشنا هستنند، با گزارش و تحلیل و گفتوگو به زبانهای انگلیسی و دیگر زبانهای غربی، این روایت را به چالش بکشند و صدای زنان سرکوبشدهی افغانستان شوند.
نظر بدهید