اسلایدر • خبری • گزارشها

غصب زمین‌های هزاره‌های ارزگان؛ متنفذان روستاهای «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» در زندان طالبان

زرین‌تاج شاری

به گفته‌ی منابع محلی، ۱۱ روز پیش، ۱۵ دلو ۱۴۰۴خ. اداره‌ی محلی گروه طالبان در ولسوالی گیزاب ولایت ارزگان، بزرگان، موسفیدان و متنفذان روستاهای «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» از مربوطات منطقه‌ی لوره‌شِیو ولسوالی گیزاب ولایت ارزگان را بازداشت و زندانی کرده‌اند.

به گفته‌ی منابع، آن‌ها بر بنیاد ادعای بی‌اساس پشتون‌های ولسوالی‌های گیزاب و چهارچینه‌ی ولایت ارزگان مبنی بر مالکیت بر سر زمین‌های «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» بازداشت شده‌اند.

بیدالله معروف به شاروال، قیوم و مدد به عنوان نماینده و وکیل دعوای پشتون‌ها، بر سر زمین‌های روستاهای «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» ادعای مالکیت کرده‌اند و اداره‌ی محلی گروه طالبان نیز داد‌محمد، ضراب، حاجی ارباب، حسین کربلایی، محمدشاه، زمان و غلام‌حسن، متنفذان و بزرگان محل را بازداشت و زندانی کرده‌اند. امروز یازدهمین روزی است که آن‌ها در زندان گروه طالبان به سر می‌برند و تحت فشار هستند.

به گفته‌ی منبعی که نخواست از او نام برده شود، قاضی محکمه‌ی ابتدائیه‌ی ولسوالی گیزاب بر متنفذان مردم فشار وارد می‌کند تا دفاعیه بنویسند و با پشتون‌های طرف دعوا مصالحه کنند؛ اما مردم محل این درخواست قاضی محکمه‌ی ابتدائیه‌ی ولسوالی گیزاب را نپذیرفته و از پشتون‌های مدعی خواستار اسناد و شواهد شده‌اند.

به گفته‌ی آن‌ها، بزرگان و متنفذان این دو روستا، از قاضی محکمه خواسته‌اند تا طرف دعوا، اسناد و شواهدشان را ارائه کنند و مالکیت‌شان را بر زمین‌های روستاهای «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» به اثبات برساند. در غیر این صورت، ما بر سر زمین‌های پدری‌مان با کسی مصالحه نمی‌کنیم.

به گفته‌ی منابع محلی، پشتون‌ها (محلی و کوچی)، هیچ سند و مدرکی که نشان‌دهنده‌ی مالکیت آن‌ها بر سر زمین‌های یادشده باشند، در دست ندارند. برای همین، قاضی محکمۀ ابتدائیۀ ولسوالی گیزاب و مسئولان محلی گروه طالبان، موسفیدان، متنفذان و بزرگان محل را بازداشت و زندانی کرده‌اند.

به باور منابع، قاضی محکمه‌ی ابتدائیه‌ی گروه طالبان، در هم‌دستی با پشتون‌های محلی و کوچی‌، می‌خواهند مردم را تحت فشار قرار دهند و با زور آن‌ها را به مصالحه راضی کنند و بعد، مانند قضیه‌ی ساحه‌ی «کندیر» که همجوار مناطق «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» است، به نفع پشتون‌های محلی و کوچی‌ فیصله کرده، از صاحبان زمین مبالغ هنگفتی را دریافت کنند.

به اعتقاد آنان، به مصالحه وادار کردن هزاره‌ها با پشتون‌ها، از یک طرف مالکیت پشتون‌ها را به اثبات می‌رساند و از سوی دیگر، بار سنگینی بر مردم تحمیل می‌کنند. به گفته‌ی آن‌ها، این ترفندی است که ادارۀ گروه طالبان و پشتون‌های ارزگان، در پیش گرفته‌اند و هزاره‌های این ولایت را آزار و اذیت می‌کنند.

همین پشتون‌هایی که اکنون بر سر زمین‌های «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» ادعای مالکیت کرده‌اند، در سال ۱۴۰۲خ. بالای زمین‌های هزاره‌های روستای «کندیر» ولسوالی گیزاب ولایت ارزگان نیز ادعای مالکیت کرده بودند. در آن قضیه نیز هیچ سندی در دست نداشتند و فقط ادعا ‌کرده بودند که این زمین‌ها را ظاهرشاه به اجدادشان بخشیده است. در حالی‌که هزاره‌ها اسنادی در دست داشتند که نشان می‌دادند «کندیر» در سال ۱۳۵۳خ. در ریاست عمومی املاک کابل به نام هزاره‌ها ثبت شده بود. با این حال، محکمۀ ابتدائی گروه طالبان در ولایت ارزگان، بین طرفین مصالحه کرد و به تاریخ ۵/ ۱۰/ ۱۴۰۲خ. دعوا را به نفع پشتون‌ها فیصله کرد. در آن فیصله‌نامه آمده بود که پشتون‌ها مقدار ۷۸۲ طناب زمین را به هزاره‌ها به مبلغ ۳۰ میلیون افغانی به فروش برساند. بر اساس این فیصله‌نامه، هزاره‌های کندیر تا یک سال دیگر مجبور بودند این مبلغ را تحت عنوان قیمت زمین به پشتون‌ها پرداخت کنند که سرانجام، پرداخت هم کردند.

به گفته‌ی منابع آگاه محلی، اینک پشتون‌ها همان خواب را برای هزاره‌های روستاهای «خاره‌کک» و «شاغُلجه‌ی سفلی» نیز دیده‌اند و می‌خواهند با این ترفند، بازهم از آن‌ها باج بستانند.

ادارۀ محلی گروه طالبان نیز در این زمینه هم‌دست هستند و مردم را تحت فشار قرار داده‌اند. در صورتی که از لحاظ قانونی، هزاره‌ها که دهه‌هاست زمین‌ها را در اختیار دارند، نیازی به اثبات مالکیت‌شان ندارند، بلکه این پشتون‌ها هستند که باید ادعای مالکیت‌شان را به اثبات برسانند. بنابراین، بازداشت و زندانی کردن هزاره‌ها از سوی اداره‌ی گروه طالبان، خلاف قانون بوده و هم‌دستی با پشتون‌های مدعی است.

در مورد نویسنده

Avatar photo

مدیر وبسایت

نظر بدهید

برای ایجاد نظر اینجا کلیک کنید