فرمانِ عفوِ عمومیِ ملا هبتالله، رهبر گروه طالبان، به تاریخ ۲۶ اسد سال ۱۴۰۰ خورشیدی، در نخستین نشست خبری، توسط ذبیحالله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان، به مردم افغانستان ابلاغ شد. اما آن فرمان نتوانست جلوی انتقامجوییهای جنگجویان گروه طالبان را بگیرد. قتل و کشتارها ادامه پیدا کرد و صدها نفر، بعد از آن فرمان توسط گروه طالبان در افغانستان، کشته شدند. در این میان کارمندان و خصوصاً نظامیان حکومت پیشین، بهصورت مشخّص مورد انتقامجویی گروه طالبان قرار گرفتند.
آمارهای که در رسانهها منتشر شده است، نشان میدهند که تنها در چهار ماه نخست سال جاری، ۵۷ تن از نظامیان حکومت پیشین توسط گروه طالبان کشته شدهاند. نشر این آمارها نشان میدهد که گروه طالبان بهصورت هدفمند برخی از نظامیان حکومت پیشین را نخست بازداشت کرده و سپس کشته است. براساس این آمارها، این ۵۷ تن در ۱۹ ولایت که شامل ولایتهای کابل، بلخ، کاپیسا، پروان، بغلان، خوست، پکتیا، پنجشیر، بدخشان، قندهار، جوزجان، فاریاب، سمنگان، هلمند، نورستان، کنر، تخار، غزنی و ننگرهار می شود، کشته شدهاند. قبل از این نیز آمارهایی منتشر شده بود که نشان میداد در گذشته نیز گروه طالبان، ۱۶۵ نظامی پیشین را کشته و ۱۳۲ تن دیگر را زندانی کردهاند.
براساس این آمارها، ۱۱ نفر در کابل، ۲ نفر در بلخ، ۵ نفر در کاپیسا، ۱ نفر در پروان، ۱ نفر در بغلان، ۱ نفر در خوست، ۱ نفر در پکتیا، ۲ نفر در پنجشیر، ۲ نفر دربدخشان، ۳ نفر در قندهار، ۲ نفر در جوزجان، ۴ نفر در فاریاب، ۱ نفر در سمنگان، ۱ نفر در هلمند، ۲ نفر نورستان، ۳ نفر در کنر، ۱ نفر در تخار، ۱ نفر در غزنی و ۲ نفر ننگرهار، که همه نظامیان حکومت پیشین بودهاند، در چهار ماه نخست سال جاری توسط گروه طالبان کشته شدهاند. برخی از این افراد اول بازداشت و در زندانهای گروه طالبان شکنجه شده و بعداً به قتل رسیدهاند و برخیها نیز مورد تیرباران قرار گرفتهاند.
نشر این آمارها نشان میدهد، فرمانِ عفوِ عومیِ گروه طالبان یک نمایش بوده و در سایهی این فرمانْ کشتارها و انتقامجوییها همچنان ادامه پیدا کرده است. گروه طالبان با این عملکردهایشان نشان داده که تابع فرمان رهبرشان نیستند و مردم نیز نمیتوانند به چنین فرمانهایی دل خوش کنند. فرمانهای رهبر گروه طالبان، صرفاً جنبهی تبلیغاتی دارد و به آن عمل نمیشود.
گروه طالبان بارها ادعا کردهاند که در افغانستان امنیت تأمین است و مردم افغانستان از مصونیت کامل برخورداراند. اما نشر آمار کشتهشدن ۵۷ نظامی حکومت پیشین در چهار ماه نخست سال جاری، توسط گروه طالبان، نشان میدهد که این ادعای گروه طالبان خلاف واقعیت است و مردم افغانستان مصون نیستند و قتل و کشتار مردم همچنان ادامه پیدا کرده است. این کشتارها درست زمانی اتفاق میافتد که روسیه حکومت گروه طالبان را به رسمیت شناخته و در تازهترین مورد آلمان نیز دیپلماتهای گروه طالبان را پذیرفته است.
قتل و کشتارها در افغانستان تنها به نظامیان و کارمندان حکومت پیشین خلاصه نمی شود، بلکه افراد ملکی، خبرنگاران، مدافعان حقوق بشر و فعالان مدنی نیز در برخی موارد کشته میشوند. چند روز قبل در یک رویداد، چهار غیرنظامی در بدخشان کشته شدند. گروه طالبان ادعا کرد که این افراد، توسط افراد مسلح غیرمسئول کشته شده است. بر بنیاد ادعای گروه طالبان، در سایهی تأمین امنیت گروه طالبان، افراد مسلح غیرمسئول نیز میتوانند آدم بکشند. این موارد نشان میدهد که افغانستان همچنان ناامن است. مردم افغانستان مصون نیستند و گروه طالبان بهصورت مشخص افراد و اشخاص را مورد شکنجه، قتل و کشتار قرار میدهد و در برابر این اقدامشان نیز تابع هیچ معیار و قانونی نیست و حتی فشارهای بینالمللی نیز نمیتواند مانع اقدامهای انتقامجویانهی گروه طالبان شود.
تعداد زیادی از نظامیان حکومت پیشین، پس از تسلط گروه طالبان بر افغاستان، به کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان پناهنده شده است. این نظامیان حکومت پیشین، که اکنون در معرض اخراج اجباری از ایران و پاکستان نیز قرار دارند، در صورت بازگشت به افغانستان، ممکن است قربانیِ انتقامجوییهای گروه طالبان شوند. نشر گزارش کشتهشدن ۵۷ نظامی حکومت پیشن توسط طالبان، میتواند سند محکمی باشد مبنی بر اینکه نظامیان حکومت پیشین در صورت بازگشت یا اخراج اجباری به افغانستان، مصونیت نخواهند داشت. نگرانیها در این مورد بهجا است و با این وضعیت نمیشود بالای گروه طالبان اعتماد کرد.
نظر بدهید